vrijdag 26 februari 2010

Financiële intermediairs laten klanten lopen

Financiële intermediairs zijn niet dol op banksparen, want daar verdienen ze niet veel aan. Maar voor consumenten is banksparen een goede opvolger van verzekeringsproducten zoals lijfrentepolissen en koopsommen. Dit worden ook wel woekerpolissen genoemd vanwege de hoge kosten die verzekeraars in rekening brachten. Hierdoor was het rendement van zo'n polis vaak erg laag (zeker nu beleggingsopbrengsten door de financiele crisis in het rood schieten) waardoor mensen of hun hypotheek niet meer kunnen aflossen of te maken krijgen met een flink pensioengat.

De Tweede Kamer besloot om de macht van verzekeraars te doorbreken door banksparen mogelijk te maken. De markt had toentertijd een omvang van 7 miljard euro. Banken mogen sinds 1 januari 2008 fiscaal gunstige spaarproducten aanbieden. De meeste verzekeraars reageren echter negatief op banksparen, begrijpelijk want banken snoepen marktaandeel af van de verzekeraars en de assurantietussenpersonen verdienen er niets aan. De doelstellingen van het banksparen zijn wel gehaald: meer concurrentie voor verzekeraars, lagere kosten voor de consument en simpelere producten.

Financiële intermediairs verdienen niet veel aan banksparen en raden het daarom hun klanten niet aan. Ze denken vooral in het belang van hun eigen portemonnee en niet in het belang van de klant. Wat dat betreft heeft klantgericht ondernemen in de financiele dienstverlening nog niet echt voet aan de grond gekregen.

Ik heb het zelf meegemaakt. Toen ik mijn financieel adviseur er op attent maakte dat (a) de Rabobank een prima bankspaarproduct had met een zeer concurrerend en gegarandeerd rendement en (b) het vanuit de risicospreidingsgedachte misschien slim was om naast verzekeringsproducten ook een bankspaarproduct te nemen, was hij ineens minder enthousiast. Vrij vertaald was zijn reactie "sorry, maar bankspaarproducten bemiddel ik niet, ik kan verder geen beter aanbod neerleggen, dus ik kan je verder niet helpen".

Toen heb ik het maar zelf geregeld. Hoe groot is de kans denkt u dat ik volgend jaar weer als eerste naar mijn verzekeringsadviseur ga? Die situatie verandert geleidelijk, want verzekeringsagenten worden minder afhankelijk van provisie en moeten op zoek naar andere verdienmodellen, bijvoorbeeld meer op advies- en abonnementsbasis gaan werken en met de wensen en behoeften van klanten als uitgangspunt.

Maar financiele intermediairs pakken dat maar langzaam op want de provisieverslaving is te sterk en consumenten zijn nog niet gewend om te betalen voor financieel advies. Tot het zover is laten nog veel financiële intermediairs klanten lopen omdat ze vooral in eigen (provisie)belang denken en niet in het belang van de klant.

Bron: RetailActueel, 2010



Geen opmerkingen:

Een reactie posten