zondag 8 juli 2012

Patient is nog lang geen partner

De patient als partner. Dat lees je steeds vaker als het gaat om verbeteringen in de zorg. De gezondheidszorg moet klantgerichter worden en dat lukt nu het beste als je de patient serieus betrekt bij de zorg, dienstverlening en communicatie. En daar schort het nog stevig aan.


Falende communicatie dupeert chronische patiënt
40 procent van de mensen met een chronische aandoening worden geconfronteerd met het niet goed uitwisselen van medische gegevens. Ruim 10 procent zegt als gevolg hiervan onnodig dubbel onderzoek te ondergaan. Dit komt naar voren uit een meldactie van acht patiëntenorganisaties waar ruim vijfduizend mensen aan meededen.

Mensen met twee of meer aandoeningen zijn nog minder tevreden over de gegevensuitwisseling. Van hen zegt 19 procent onnodig dubbel onderzoek te moeten ondergaan. Een kwart van de respondenten geeft aan dat de medische gegevens niet gebundeld zijn in één dossier. Nog eens 51 procent weet niet of de medische gegevens gebundeld zijn.

Lees meer over de drie primaire emotionele behoeften van patienten.

Geen overzicht
De uitkomsten van de meldactie ‘Samenwerking zorgverleners’ die in het kader van het programma Kwaliteit in Zicht is uitgevoerd, worden bevestigd door een parallelonderzoek onder zorgverleners. Uit dit onderzoek naar ketensamenwerking blijkt dat niet alle betrokken zorgverleners toegang hebben tot een gedeeld dossier, elektronisch of anderszins. Hierdoor hebben niet alle betrokkenen een overzicht van alle patiëntgegevens, behandelingen en begeleiding van de patiënt.

Betrokkenheid
Uit het onderzoek komt tevens naar voren dat de betrokkenheid van de chronische patiënt bij de eigen behandeling ondanks veel goede bedoelingen te wensen overlaat. In slechts 4 (van de bijna 100) ziekenhuizen heeft de patiënt elektronisch toegang tot zijn of haar dossier of behandelplan. Volgens de patiëntenorganisaties is dit van groot belang om de patiënt nauwer bij de eigen behandeling te betrekken. Ook is het volgens de patiëntenorganisaties in de meeste ziekenhuizen niet duidelijk wie aanspreekpunt voor de patiënt is. Bovendien worden afspraken over de eigen rol en verantwoordelijkheden van de patiënt nog nauwelijks vastgelegd in het dossier, behandelplan of zorgplan.

Kortom, er is nog veel werk te doen in de gezondheidszorg om van 'klantgerichte zorg' te kunnen spreken.

Maar hoe krijg je dat voor elkaar? Het stimuleren van verbeteringen door het inbrengen van 'marktprikkels' (gereguleerde marktwerking) heeft maar mondjesmaat effect, ondermeer wegens de negatieve bijwerkingen. Wie het juiste medicijn weet mag zich melden!

Bron: Skipr.nl, 2012.



Geen opmerkingen:

Een reactie posten