zaterdag 23 juni 2018

Management Mythes en Feiten

De Belgische krant de Tijd ging in gesprek met organisatiepsycholoog Frederik Anseel over generatieverschillen, evaluaties, coaches en burn-outs. Als docent aan de gloednieuwe businessschool van het Britse King’s College schopt hij graag wat heilige managementhuisjes omver: businessschools lopen managementhypes achterna, zelfsturing werkt maar voor een kleine groep en millennials worden de grootste teleurstelling over tien jaar.



De Belgische krant de Tijd ging in gesprek met organisatiepsycholoog Frederik Anseel over generatieverschillen, evaluaties, coaches en burn-outs. Van Anseel was professor aan de Universiteit Gent en wordt nu docent aan de gloednieuwe businessschool van het Britse King’s College. Hoe jong hij ook is (39), hij schopt graag tegen managementschenen.

Uit zijn interview met De Tijd heb ik enkele opvallende en interessante passages gehaald ter lering en de vermaak. Van Anseel heeft over deze materie samen met andere ingewijden ook een boek geschreven met de titel 'Personaliseren van werk - Mythes en feiten'.

Over hierarchie en leiderschap

Frederik Anseel: ‘Waarom ontstaan hiërarchie en leiderschap? Op een gegeven moment wil je ergens naartoe. Je hebt een doelstelling en iemand moet de richting aangeven. Als iedereen eerst lang met elkaar moet babbelen om te beslissen waar we naartoe gaan, dan ga je er misschien komen, maar het gaat heel lang duren. Hiërarchie en standaardisatie zijn zeer efficiënt. Ik geef wel toe dat we momenteel op zoek zijn naar oplossingen voor de nieuwe noden: snelle verandering en technologische vernieuwing.

Het klinkt heel fluffy wat ik nu ga zeggen, maar een goede leidinggevende moet slechts een paar fundamentele vragen beantwoorden: waarom zijn we hier als groep? Wat voor werk doen we? Hoe proberen we het verschil te maken? Ik heb het nu niet over Steve Jobs-achtig, charismatisch leiderschap waarbij je een verhaal probeert te verkopen. Dat werkt maar even. Neen, je vertelt een verhaal waarin je ruimte laat voor de ander, waarin de ander meeschrijft aan het verhaal.’

Over businessschools en management

Fredrik Anseel: ‘Ik heb in het verleden vaak kritiek gegeven op businessschools, ook op Vlerick, omdat ze naar mijn mening te veel meegingen in managementhypes. Maar ik wil niet altijd negatief zijn. Als je denkt dat iedereen slecht bezig is, moet je het zelf een keer beter proberen te doen. We hebben echt wel nood aan goeie managers. Ik wil studenten kritisch leren denken, laten zien dat er geen gemakkelijke oplossingen of simpele formules voor succes bestaan.’


Over generatieverschillen en millennials

Frederik Anseel: 'Zijn generatieverschillen belangrijk? Veel bedrijven werken strategieën uit voor jongeren op de vloer. Nog meer bullshit! Niemand kan die generaties precies definiëren. Maar neem nu iemand van 27 die je bevraagt over zijn professionele waarden. Hij gaat waarschijnlijk zeggen dat hij uitgedaagd wil worden, dat hij nieuwe projecten wil opzetten en snel bijleren, dat hij niet geïnteresseerd is in hiërarchie. Stel dat je als bedrijf de organisatie daarop inricht. Helaas is onze millennial binnen tien jaar 37. Hij heeft net een huis gekocht, hij heeft jonge kinderen en opeens heeft hij heel andere werkwaarden. Die - verrassing - sterk overeenstemmen met die van een 37-jarige vandaag. Deze waarden hebben misschien wel meer te maken met de levensfase dan met de generatie.’

Bij het kijken naar technologische ontwikkelingen hebben we altijd de neiging ze toe te schrijven aan de ‘eerste generatie’. Maar oudere mensen kijken ook naar Netflix en zitten ook op Facebook. Je kan je afvragen in welke mate wij allemáál gevormd worden door die technologie. Maar er heerst een soort myopie, men ziet in het gedrag van die eerste generatie een bevestiging van dat verschil. Er is veel meer variatie binnen generaties dan tussen generaties. Die millennials worden binnen tien jaar de grootste ontgoocheling ter wereld, want binnenkort gaat blijken dat ze helemaal niet zo anders zijn.’

[Ik heb het even niet helemaal paraat, maar eerder onderzoek van volgens mij Henk Becker laat zien dat er weinig verschillen zijn tussen de verschillende generaties in dezelfde leeftijdsfase. Voorbeeld: een millennial (geboren jaar x) en een babyboomer (geboren in jaar y) verschillen op het moment dat ze 70 jaar oud zijn (de een wat eerder dan de ander), niet zo veel van elkaar.].

Zelfsturing alleen voor een beperkte groep

Frederik Anseel: ‘Ideeën rond zelfsturing, empowerment en leiderschapsloze teams dateren van de jaren 60. Mijn frustratie over heel dat ‘agility’-denken is dat het om een zijstroom gaat die al heel lang bestaat. Ik zie ze voortdurend, de goeroes die ‘de nieuwe manier van organiseren’ ontdekken.

[Toch zegt Anseel eerder in het interview: 'Ik geef wel toe dat we momenteel op zoek zijn naar oplossingen voor de nieuwe noden: snelle verandering en technologische vernieuwing.’ Het antwoord heeft Anseel dus ook nog niet.]

[Daarnaast speelt het gegeven dat consultant-onderzoeker Sidney Yoshida 'The Iceberg of Ignorance' noemt. Uit zijn studie uit 1989 komt naar voren dat het topmanagement slechts weet heef van 4% van alle 'frontline problems', bij het middenmanagement is dat slechts 9%. Supervisors hebben zicht op 74% van alle frontline problemen en medewerkers hebben....100% weet van alle problemen die er dagelijks op de werkvloer spelen. De tijden zijn veranderd en de cijfers zullen vandaag de dag helder zijn, maar de strekking van de boodschap is helder. De slimste oplossing om diezelfde medewerkers in staat te stellen deze frontline problemen te voorkomen en als ze dan toch optreden, zo snel en goed mogelijk op te lossen. Meer zelforganisatie kan daaraan bijdragen.]

De tendens naar meer autonomie en minder hiërarchie wint aan belang, maar slechts voor een beperkte groep: een hoogopgeleide toplaag die een sterke positie heeft op de arbeidsmarkt en die het werk zelf kan regelen. Zij profiteren van fluïde organisaties. Ik heb soms schrik voor de groep die daaronder zit. Kijk naar de opmars van de gig-economy. Dan zijn we eigenlijk terug bij het taylorisme van honderd jaar geleden, toen het bandwerk met de chronometer werd gestandaardiseerd.

Uber en Deliveroo zitten daar niet ver van. Het werk is tot op de seconde. Ze worden aangestuurd via een app, de vergoeding wordt bepaald door de markt, je moet binnen een vooraf berekende tijd bij de klant geraken. Je hebt geen leidinggevende met wie je eens kan praten. Als we door technologie steeds meer naar dat soort jobs gaan, krijg je een groepje dat dergelijke organisaties bestuurt, en een heel grote groep die door algoritmes aangestuurde opdrachten uitvoert.’ Lees hier mijn recensie over Uber voor voor alles, 'een alarmerend boek'.

Over tips voor bedrijven en managers

Frederik Anseel: ‘Management mag geen aaneenschakeling van trucjes zijn om mensen productief te maken. Ik pleit ervoor dat men mensen opnieuw centraal stelt in bedrijven en op lange termijn denkt. Dat je werknemers erkent als individu, met eigen ambities, unieke talenten en sterktes, maar ook met zwaktes en gebreken. Goed management is proberen de werkomgeving te ontwerpen op maat van die mensen, zodat hun sterktes de meeste kans hebben om tot uiting te komen en bij te dragen tot het succes van het bedrijf.’ Lees hier mijn blog over goede managers maken het verschil.

Bron: Artikel 'Millennials worden straks de grootste ontgoocheling', Organisatiepsycholoog Frederik Anseel over generatieverschillen, evaluaties, coaches en burn-outs, Tijd.be, 16 december 2017. Boek ‘Personaliseren van werk’, Frederik Anseel en anderen. Uitgegeven bij Acco, 252 pagina’s.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten